Δεν τελειώνει η αγάπη η αληθινή
κάπου μέσα μας για πάντα ζει
Ίσως κάποτε σε κάποια άλλη στιγμή
στη ζωή θα΄μαστε μαζί

Τώρα που μας χωριζούνε βουνά από λόγια αλόγιστα και θάλασσες

να έρχεσαι συχνά στον ύπνο μου..

Να 'ρχεσαι πιο συχνά με αερόστατο, με ξύλινο τρενάκι,

με τρεχαντήρι υπερωκεάνιο, με τα πόδια..

να 'ρχεσαι πάντως...

Εξάπαντος να 'ρχεσαι κάθε νύχτα με ρούχα ή χωρίς

"Σουσάμι άνοιξε" θα λέω τρις και θα σε μπάζω στ' όνειρο

Στο ίδιο όνειρο, πολύχρωμα μπαλόνια

που τα πήρε ο αέρας να τα ταξιδέψει μακριά

μια πάνω και μια κάτω μεθυσμένα..

Έλα στον ύπνο μου, σε περιμένω...

...

Ανάμεσα σε ερωτιδείς αγγέλους να πετάς εσύ,

μαζί κι εγώ...

....

Στο ίδιο όνειρο εμείς οι δυο να παίζουμε τρίλιζα

στο κατώφλι του καλοκαιριού...

Σε πύργους από φίλντισι κι ακριβό βελούδο

να κυνηγιίομαστε στο μυρωμένο λιβάδι των αισθήσεων,

να σε φτάνω, να σ' αγγίζω, να σε πιάνω...

....

Μόνο να έρχεσαι στον ύπνο μου κάθε νύχτα

Τ' άλλα θα στα πω στ' αυτί...

Γιατί τα όνειρα σαν τα θαύματα είναι..

Βγαίνουν αληθινά αν τα πιστεύεις...

Η αγάπη απονέμεται πάντα σαν δώρο, ελεύθερα, πρόθυμα, απροσδόκητα.

Προσφέρεται ακόμα και όταν οι άλλοι δεν την αναγνωρίζουν και δεν την εκτιμούν.

Δεν αγαπάμε για να μας αγαπήσουν, αγαπάμε γιατί έτσι νιώθουμε.

Λεο Μπουσκάλια

προταιρεοτητα.................................σου ..........................

καθε αναπαντητη μια σκεψη
καθε μηνυμα ενα συναισθημα
καθε τηλεφωνο αναγκη να ακουσω τη φωνη σου
και ολα μαζι ενα μεγαλο μου λειπεις

Όταν Δυό Καρδιές

Όταν δυό καρδιές
αγαπήθηκαν αληθινά,
η αγάπη τους είναι
πιό δυνατή κι από το θάνατο.
Συλλέγουμε τις αναμνήσεις
απ'ότι έχουμε σπείρει..
Η απουσία δεν σημαίνει
τίποτε για όσους αγαπάνε.

Guillaume Apollinaire

Tα πιο ομόρφα λόγια τα άκουσα όταν έβαλα το κεφάλι μου στο μέρος της καρδιάς σου

Σε θυμάμαι

Απόψε βγήκε η σελήνη
στους δρόμους σαν τρελή κι εκείνη
και με δυο μάτια δακρυσμένα
μου είπε πως δεν τη ρωτάς ποτέ για μένα
Θα΄θελα να΄ξερα πού να΄σαι
κι αν έχεις κάτι να θυμάσαι
και ψιθυρίζω μεσ΄το κρύο
τόση αγάπη δεν τελειώνει μ΄ένα αντίο

Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
πλάι σου δε θα΄μαι
όμως στο μυαλό μου θα γυρνάς
Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
Θεέ μου πώς φοβάμαι
μήπως με τα χρόνια με ξεχνάς

Δε λέει η νύχτα να χαράξει
μα η καρδιά μου θα σε ψάξει
μεσ΄του μυαλού μου τις κρυψώνες
εκεί που ζούνε οι αγάπες στους αιώνες

Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
πλάι σου δε θα΄μαι
όμως στο μυαλό μου θα γυρνάς
Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
Θεέ μου πώς φοβάμαι
μήπως με τα χρόνια με ξεχνάς

Θα΄θελα να΄ξερα πού να΄σαι
κι αν έχεις κάτι να θυμάσαι
και ψιθυρίζω μεσ΄το κρύο
τόση αγάπη δεν τελειώνει μ΄ένα αντίο.

Χρόνια πολλά,λατρεία μου χρόνια φωτεινά κι ευλογημένα,χαρούμενα και υγιή,
απλόχερα προικισμένα με ό,τι λαχταρά η ψυχούλα σου,
αρκεί να είναι ταυτόχρονα και το καλύτερο σου!
Είσαι το καθοδηγητικό λαμπερό άστρο της Βηθλεέμ μου!
Σ'ευχαριστώ που υπάρχεις,που βρεθήκαμε,που είσαι εσύ!

Στίχοι: Γιάννης Πάριος
Μουσική: Χάρης Βαρθακούρης
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πάριος & Χάρης Βαρθακούρης ( Ντουέτο )


Έρωτας είναι θαρρώ
ό, τι νοιώθω αγγίζω και ζω
ένα αθώο φιλί
ένα βλέμμα που στάζει η ζωή.

Έρωτας είναι θαρρώ
ό, τι ψάχνω σε σένα να βρω
δύο σταγόνες ζωής,
ένας τρόπος να πεις σ' αγαπώ.

Ένα ταξίδι στο φως
ένας δέκατος τρίτος Θεός
μια γλυκιά φυλακή
που δε θέλεις να βγεις από κεί.

Ένα ταξίδι στο φως
ένας δέκατος τρίτος Θεός
κι ένας λόγος να πεις
πώς αξίζει στον κόσμο να ζεις.

Έρωτας είναι θαρρώ
που γελά σαν παιδάκι μικρό
με δυο χείλη φωτιά
με δυο χέρια ανοιχτά σαν φτερά.

Τα μάτια της είχε κλειστά
Τα μαλλιά της στον ώμο λυτά
κι ένας ήλιος θαρρείς στο κορμί της να πέφτει νωρίς.