Μέσα στο τίποτα θα σε περιμένω να έρθεις.. μέσα στο τίποτα να έρθεις να με βρεις

Καπου θα βρεθουμε

Βρες ένα ψέμα
και κρύψου από μένα,
ξέρεις να λες το πιο γλυκό...
Το πιο γλυκό σου ψέμα,
να φτιάξεις για μένα
κι άσε με μέσα του να ζω.

You were always on my mind

ΟΤΑΝ ΙΔΕΙΣ...ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΕΙΣ...

Η ψυχή σου όταν φτερουγίζει

σε κόσμους άλλους

και σε γαλάζιους ουρανούς·

Όταν πλανιέται

σε κήπους παραδείσιους·

Και ξαποσταίνει

στις ακροποταμιές

και τ' ακρογιάλια

της αρμονίας και της γαλήνης·

Ποτέ μη λσμονείς

πως ψάχνω να σε βρω.

Και σαν είναι γραμμένο

να μη μπορώ να σε γνωρίσω

να μη μπορείς να με γνωρίσεις

θε να κρατώ

λουλούδι της αγάπης

και το τραγούδι της θα λέγω.

Κοντά μου για να 'ρθεις

όταν ιδείς...όταν ακούσεις...

Από τη συλλογή " οι δρόμοι ¨. 1994.

Είμαι κοντά σου
κι ας μη με βλέπεις
εγώ σε αισθάνομαι δίπλα μου πια
είμαι κοντά σου
κι ας μη με ξέρεις Φτιάχνω ένα κόσμο σαν παραμύθι
ένα κομμάτι του είσαι κι εσύ
κι άμα τον ψάξεις
πίσω απ' τ' αστέρια
θα βρεις για σένα
κρατημένη μια ευχή...Γίνε μαζί μου παιδί
κι ότι σου λείπει
εγώ θα τρέξω παντού
για να το βρω
είναι η καρδιά μου ανοιχτή
και σου ανήκει

Ακόμα κ αν λείπεις είσαι μαζί μου - Πυξ Λαξ Παγώνουν οι νύχτες, αδειάζουν οι μέρες
Ξεφτίζουν των φίλων οι καλημέρες
Πολλές ανάσες, τελειώνει ο αέρας
ασήκωτο βάρος το τέλος της μέρας

Ακόμα κι αν έφυγες είσαι κοντά μου
Είσαι η όαση στην ερημιά μου
Ακόμα κι αν λείπεις είσαι μαζί μου
Κάνεις παράδεισο την κόλαση μου

Η πόλη με πνίγει, μα εγώ δραπετεύω
Τα ματιά σου δρόμοι, που μέσα ξεφεύγω
Η πόλη με πνίγει απλά κοίταξε με
σ' αλλιώτικους κόσμους, φυγάδεψε με

Ακόμα κι αν έφυγες...

Πέτα με ψηλά

Αν νοιώθεις πως αργεί να ξημερώσει πάλι

Αν τρέχεις να προλάβεις μια καινούρια μάχη

Θα 'μαι εδώ το χέρι αν θες να σου κρατήσω

Θα 'μαι εδώ στα όνειρά σου να σε συναντήσω

Πέτα με ψηλά δώσ’ μου φτερά να σ’ ακολουθήσω

Πάρε με μακριά δώσ’ μου φτερά να σε ξαναβρώ

Αν βλέπεις γκρίζα σύννεφα να σε τυλίγουν

Αν έχεις χίλια κύματα για να σε πνίγουν

Θα 'μαι εδώ το χέρι αν θες να σου κρατήσω

Θα 'μαι εδώ στα όνειρά σου να σε συναντήσω

Πέτα με ψηλά δώσ’ μου φτερά να σ’ ακολουθήσω

πάρε με μακριά δώσ’ μου φτερά να σε ξαναβρώ

Μιχάλης Χατζηγιάννης-Κάτι λείπει

το είδωλο

Καθρεφτίζεσαι μέσα μου Το είδωλό σου
στολίζει της ψυχής μου το βυθό
με γιορτινά χαμόγελα
κι αστέρια
Κι όταν εσύ και πάλι απομακρύνεσαι
παίρνοντας όλο σου το φως μακριά απ' τις όχθες μου
το είδωλό σου δεν σ' ακολουθεί

Μένει για πάντα στο βυθό
και μ' ομορφαίνει

Από τη συλλογή Η λάμψη (1983)

Σ' έψαξα, σ' έχασα

Μέσα στο δάσος σου μονάχος περπατώ
πάντα φοβόμουνα πως ίσως μαγευτώ
μοιάζει σαν ψέμα η τόση ομορφιά
μέθυσα μάτια μου κι είναι τώρα αργά

Μέθυσα απ' το όνειρο τ'άπιαστο όνειρο
που δεν το φτάνουν ούτε τα πουλιά
μέσα στο δάσος σου στ' άγριο δάσος σου
ποιος δρόμος να πηγαίνει στην καρδιά

Σ' έψαξα, σ' έχασα
μα δε φεύγω πια
μέθυσα μάτια μου
κι είναι τώρα αργά

Μέσα στο δάσος σου σα φάντασμα γυρνώ
ψάχνω στο βάθος σου γωνιά να κοιμηθώ
έρθεις δεν έρθεις σ' αισθάνομαι κοντά
μέθυσα μάτια μου κι είναι τώρα αργά

Μέθυσα απ' το όνειρο τ'άπιαστο όνειρο
που δεν το φτάνουν ούτε τα πουλιά
μέσα στο δάσος σου στ' άγριο δάσος σου
ποιος δρόμος να πηγαίνει στην καρδιά

Σ' έψαξα, σ' έχασα
μα δε φεύγω πια
μέθυσα μάτια μου
κι είναι τώρα αργά