Στον κόσμο αυτό.. υπάρχει πάντα ένα άτομο

που περιμένει ένα άλλο..
είτε στη μέση μιας ερήμου..
είτε στη μέση μιας μεγάλης πόλης...
Κι όταν οι δύο αυτοί άνθρωποι διασταυρώνονται
και οι ματιές σμίγουν...
το παρελθόν και το μέλλον χάνουν τη σημασία τους...
και το μόνο πράγμα που υπάρχει είναι εκείνη η στιγμή..
μαζί με την απίστευτη βεβαιότητα ότι τα πάντα
κάτω από τον ήλιο είναι γραμμένα από το ίδιο Χέρι..

το Χέρι που αφυπνίζει την Αγάπη...

Paulo Coelho

Φοβάμαι πως είσαι στον ύπνο μου.
Πως είσαι ένα όνειρο.
Πως είσαι στην ποίηση μέσα.
Πως είσαι στα χρώματα της εικόνας.
Πως είσαι μουσική που αναλύεται.

Πως σέρνοντας τάχα
τους ίδιους τους πέπλους της
παρουσιάζεσαι εσύ.
Πως ακούγεσαι, φαίνεσαι, σάμπως
τα μαλλιά του, το γέλιο,
τα μάτια, τα χέρια σου
να μην είναι παρά το ίδιο το φως της,
το σχήμα, το νόημα, η σάρκα της.

Μα η ποίηση είναι ένα διάχυτο άνθος.
Η μουσική ετελείωσε.
Η εικόνα στη θέση της.

Αναρωτιέμαι ώρες - ώρες:
Υπάρχεις;


Νικηφόρος Βρεττάκος - "Περίσκεψη"

Δέν πρόλαβα να νιώσω το γλυκό αεράκι της παρουσίας σου...
και πρέπει να συνηθίσω τον πάγο της απουσίας σου..

Από παιδί μου άρεσαν τα παραμύθια
κι ήταν της μάνας μου η πιο γλυκιά συνήθεια.
Μάγισσες, πρίγκιπες, νεράιδες, βασιλιάδες
κι ο ήρωάς μου που νικούσε εχθρούς χιλιάδες.

Ύστερα πέρασε ο καιρός, τα παραμύθια
κι έμεινα μόνος μες στου κόσμου την αλήθεια
κι ήρθες εσύ μες στη ζωή μου φως που βγαίνει
ζωή μισή, πότε μαζί και πότε ξένοι.

Χάνομαι-χάνομαι
μίκρυναν τα ρούχα μου ή
έτσι αισθάνομαι.
Χάνομαι-χάνομαι
μπαίνω μέσα στ' όνειρο και
χάνομαι.

Αφήνω πάντα μια γωνιά μες στο μυαλό μου.
Να μπαίνω εκεί στο παραμύθι το δικό μου.
Να 'μαι βασίλισσα και να 'σαι ο πρίγκηπάς μου.
Στο παραμύθι μου να είμαι ο ήρωάς σου.

Μέσα στο τίποτα θα σε περιμένω να έρθεις.. μέσα στο τίποτα να έρθεις να με βρεις

Καπου θα βρεθουμε

Βρες ένα ψέμα
και κρύψου από μένα,
ξέρεις να λες το πιο γλυκό...
Το πιο γλυκό σου ψέμα,
να φτιάξεις για μένα
κι άσε με μέσα του να ζω.

You were always on my mind

ΟΤΑΝ ΙΔΕΙΣ...ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΕΙΣ...

Η ψυχή σου όταν φτερουγίζει

σε κόσμους άλλους

και σε γαλάζιους ουρανούς·

Όταν πλανιέται

σε κήπους παραδείσιους·

Και ξαποσταίνει

στις ακροποταμιές

και τ' ακρογιάλια

της αρμονίας και της γαλήνης·

Ποτέ μη λσμονείς

πως ψάχνω να σε βρω.

Και σαν είναι γραμμένο

να μη μπορώ να σε γνωρίσω

να μη μπορείς να με γνωρίσεις

θε να κρατώ

λουλούδι της αγάπης

και το τραγούδι της θα λέγω.

Κοντά μου για να 'ρθεις

όταν ιδείς...όταν ακούσεις...

Από τη συλλογή " οι δρόμοι ¨. 1994.

Είμαι κοντά σου
κι ας μη με βλέπεις
εγώ σε αισθάνομαι δίπλα μου πια
είμαι κοντά σου
κι ας μη με ξέρεις Φτιάχνω ένα κόσμο σαν παραμύθι
ένα κομμάτι του είσαι κι εσύ
κι άμα τον ψάξεις
πίσω απ' τ' αστέρια
θα βρεις για σένα
κρατημένη μια ευχή...Γίνε μαζί μου παιδί
κι ότι σου λείπει
εγώ θα τρέξω παντού
για να το βρω
είναι η καρδιά μου ανοιχτή
και σου ανήκει

Ακόμα κ αν λείπεις είσαι μαζί μου - Πυξ Λαξ Παγώνουν οι νύχτες, αδειάζουν οι μέρες
Ξεφτίζουν των φίλων οι καλημέρες
Πολλές ανάσες, τελειώνει ο αέρας
ασήκωτο βάρος το τέλος της μέρας

Ακόμα κι αν έφυγες είσαι κοντά μου
Είσαι η όαση στην ερημιά μου
Ακόμα κι αν λείπεις είσαι μαζί μου
Κάνεις παράδεισο την κόλαση μου

Η πόλη με πνίγει, μα εγώ δραπετεύω
Τα ματιά σου δρόμοι, που μέσα ξεφεύγω
Η πόλη με πνίγει απλά κοίταξε με
σ' αλλιώτικους κόσμους, φυγάδεψε με

Ακόμα κι αν έφυγες...