Σε θυμάμαι

Απόψε βγήκε η σελήνη
στους δρόμους σαν τρελή κι εκείνη
και με δυο μάτια δακρυσμένα
μου είπε πως δεν τη ρωτάς ποτέ για μένα
Θα΄θελα να΄ξερα πού να΄σαι
κι αν έχεις κάτι να θυμάσαι
και ψιθυρίζω μεσ΄το κρύο
τόση αγάπη δεν τελειώνει μ΄ένα αντίο

Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
πλάι σου δε θα΄μαι
όμως στο μυαλό μου θα γυρνάς
Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
Θεέ μου πώς φοβάμαι
μήπως με τα χρόνια με ξεχνάς

Δε λέει η νύχτα να χαράξει
μα η καρδιά μου θα σε ψάξει
μεσ΄του μυαλού μου τις κρυψώνες
εκεί που ζούνε οι αγάπες στους αιώνες

Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
πλάι σου δε θα΄μαι
όμως στο μυαλό μου θα γυρνάς
Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
Θεέ μου πώς φοβάμαι
μήπως με τα χρόνια με ξεχνάς

Θα΄θελα να΄ξερα πού να΄σαι
κι αν έχεις κάτι να θυμάσαι
και ψιθυρίζω μεσ΄το κρύο
τόση αγάπη δεν τελειώνει μ΄ένα αντίο.

Χρόνια πολλά,λατρεία μου χρόνια φωτεινά κι ευλογημένα,χαρούμενα και υγιή,
απλόχερα προικισμένα με ό,τι λαχταρά η ψυχούλα σου,
αρκεί να είναι ταυτόχρονα και το καλύτερο σου!
Είσαι το καθοδηγητικό λαμπερό άστρο της Βηθλεέμ μου!
Σ'ευχαριστώ που υπάρχεις,που βρεθήκαμε,που είσαι εσύ!

Στίχοι: Γιάννης Πάριος
Μουσική: Χάρης Βαρθακούρης
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πάριος & Χάρης Βαρθακούρης ( Ντουέτο )


Έρωτας είναι θαρρώ
ό, τι νοιώθω αγγίζω και ζω
ένα αθώο φιλί
ένα βλέμμα που στάζει η ζωή.

Έρωτας είναι θαρρώ
ό, τι ψάχνω σε σένα να βρω
δύο σταγόνες ζωής,
ένας τρόπος να πεις σ' αγαπώ.

Ένα ταξίδι στο φως
ένας δέκατος τρίτος Θεός
μια γλυκιά φυλακή
που δε θέλεις να βγεις από κεί.

Ένα ταξίδι στο φως
ένας δέκατος τρίτος Θεός
κι ένας λόγος να πεις
πώς αξίζει στον κόσμο να ζεις.

Έρωτας είναι θαρρώ
που γελά σαν παιδάκι μικρό
με δυο χείλη φωτιά
με δυο χέρια ανοιχτά σαν φτερά.

Τα μάτια της είχε κλειστά
Τα μαλλιά της στον ώμο λυτά
κι ένας ήλιος θαρρείς στο κορμί της να πέφτει νωρίς.

Τι να 'ναι αυτό που μας ενώνει,
κάτι μας φτιάχνει ή μας πληγώνει
κάτι μας ρίχνει ή μας σηκώνει,
τι να 'ναι αυτό που μας ενώνει.

Κάτι θα υπάρχει που μας ενώνει
κάτι που αρχίζει και τελειώνει
κάτι που λάμπει και μας θαμπώνει
κάτι θα υπάρχει να μας ενώνει.

Με σένα εδώ κάτι με ενώνει,
κάτι που αντέχει και δεν τελειώνει
που όλο σωπαίνει μα περιμένει
σε σένα εδώ κάτι με φέρνει.

Η αγάπη είναι δικαίωμα του καθενός, κανείς όμως δεν μπορεί να σου τη στερήσει θέλει όμως προσοχή Γι' αυτό αγάπα ότι αξίζει! Μόνο πρόσεχε ότι αξίζει πονάει

Στην περίοδο της αναμονής μας, υπάρχουν εικόνες που μας σημαδεύουν όμορφα। ...............................................

Σκέψεις που μιλούν με την σιωπή και κάνουν μια μικρή εμφάνιση στα μάτια
Σκέψεις που λένε είναι πρωϊ μα δεν έχουν κοιμηθεί, δεν υπάρχει πρωϊ για μένα
Πέλαγος οι σκέψεις και οι λέξεις σταγώνες που δροσίζουν την καρδιά μου
Είσαι η σκέψη μάτια μου που όλα μου τα παίρνει
Οι σκέψεις είναι θάλασσες, με παίρνουν και με πάνε
όπου πονούν και χάνονται αυτοί που αγαπάνε...
Οι σκέψεις είναι άνεμοι, με ανάβουν και με σβήνουν
κι όπως περνούν, στο σώμα μου τη σκόνη τους αφήνουν...

Είσαι η σκέψη μάτια μου, που όλα μου τα παίρνει
κι όλο εσένα αναζητά, στα όνειρα σε φέρνει
κι έτσι σε ερωτεύομαι, στη σκέψη σου πεθαίνω
κι ύστερα πάλι ξαναζώ, για σένα ανασαίνω

Οι σκέψεις είναι δάκρυα, που πάνω μου κυλάνε
μα όταν τις βάλω μέσα μου,μ'αγάπη ξεδιψάνε...
Οι σκέψεις είναι άγγελοι, με ντύνουν, με γιατρεύουν
μένουν για πάντα πλάι μου, μαζί μου ταξιδεύουν...

ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ... ΜΑΖΙ ΣΟΥ...

''θα ήθελα τόσο πολύ να σε εντυπωσιάσω...

η μοναδική μας νύχτα ήταν ξαφνική και σύντομη

σαν μια μπόρα...ούτε που πρόλαβα να αρχίσω...

ούτε που πρόλαβα να σου πω την μοναδική μου

ιδιότητα...είμαι συλλέκτης....

μαζεύω το πιο σκληρό και άγριο πράγμα του κόσμου

...στιγμές!

έτσι κι αλλιώς τα πράγματα θα κυλήσουν όπως θέλουν αυτά!

Η ΖΩΗ ΞΕΡΕΙ....''