Είσαι νερό

σ’ ένα βαθύ πηγάδι

κελάρυσμα κρυμμένο στα καλάμια

στάλα βροχής

σε μια πευκοβελόνα

Σ’ αγγίζω κι εξατμίζεσαι

γίνεσαι σύννεφο λευκό και ταξιδεύεις

και με κοιτάς χαμογελώντας απ’ τα ύψη σου

και προκαλείς τη δίψα μου

κ’ υπόσχεσαι να βρέξεις

στα ραγισμένα από τον λίβα χείλη μου

Είσαι μια υπόγεια φλέβα

που κυλά

σε σκοτεινές σπηλιές

θαμμένες κοίτες

ακρογιαλιές πανάρχαιες

σκεπασμένες

από την άμμο και τη λήθη των αιώνων

Φοβάμαι να σε ακολουθήσω

με τρομάζει

των ωκεανών η διφορούμενη άπλα

το ανεξιχνίαστο μπλε

των οριζόντων

Κλείνομαι στο μικρό μου βέβαιο τόπο

ζω τη μικρή μου ανθρώπινη αυταπάτη

κολλώ σαν όστρακο στο βράχο μου

σωπαίνω

(Ορέστης Αλεξάκης, "Είσαι νερό", απ' την συλλογή "Βυθός", εκδ. "Ευθύνη"1985)

Στίχοι: Νίκος Πορτοκάλογλου
Μουσική: Νίκος Πορτοκάλογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Πορτοκάλογλου

Απ' τη χαρά μου που θα σ' έβλεπα
πάτησα πάνω στο νερό.
Πάνω στη θάλασσα περπάτησα
απ' τη χαρά μου που θα σε δω.

Μετρώ τις μέρες,
μετρώ τις ώρες,
μετρώ τα βήματα.
Μετρώ τις μέρες,
μετρώ τις ώρες,
μετρώ τα κύματα
Μετρώ τα κύματα…

Σαράντα μέρες, σαράντα κύματα
μα δε με νοιάζει κι αν αργώ
τώρα που ξέρω πως με περίμενες,
τώρα που ξέρω πως θα σε δω.

Μετρώ τις μέρες...

Ελευθερία χωρίς αγάπη, φως μου,
είναι ποτάμι χωρίς νερό.
Τι να τον κάνω αυτό το δρόμο
μπρος μου
χωρίς εσένα για να γυρνώ...

Σ' έχω δε σ' έχω, σε κρατώ δε σε κρατώ
Ελπίζω δεν ελπίζω σ' ονειρεύομαι
Είσαι δεν είσαι πάλι αυτή που με καλεί
Μένω δε μένω πάλι μένω απ' την αρχή
Ελπίζω δεν ελπίζω σ' ονειρεύομαι
Ελπίζω δεν ελπίζω σ' ονειρεύομαι

Γίνεσαι φωτιά κι αέρας
νερό κι αέρας, φωτιά
μες τα χέρια μου κοιμάσαι
χάνεσαι μετά

Σ' έχω δε σ' έχω πάντα εσύ με οδηγείς
Μπαίνω δε μπαίνω σ' αδειανό μιας φυλακής
Σ' αγγίζω δε σ' αγγίζω σ' ονειρεύομαι
Ελπίζω δεν ελπίζω σ' ονειρεύομαι

Δεν με φοβιζει τιποτα. Μονο η απουσια σου..

εσύ τα πρόσωπα που τόσο έχω αγαπήσει
εσύ ο χρόνος που φεύγει και δε λέει να γυρίσει
μετά του ήλιου τη δύση είσαι τα άστρα που βγαίνουν
είσαι όλα αυτά τα απλά που τη ζωή ομορφαίνουν

και τα πολύπλοκα, που με μπερδεύουνε τόσο
ένα κομμάτι ευτυχίας που έχω ανάγκη να νιώσω
είσαι τα πάντα, το άλφα και το ωμέγα
είπα θα φύγω μακριά σου, μα είμαι ακόμα εδώ πέρα

για σενα

το αργα για μας ειναι νωρις......................

Η ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ... Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΑΣ..!! Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΛΥΠΗ ΜΟΥ.... Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ...!! Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΧΑΡΑ ΜΟΥ... ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΣΟΥ....!! ΤΟ ΠΙΟ ΤΡΕΛΟ ΜΟΥ ΟΝΕΙΡΟ... ΝΑ ΕΙΣΟΥΝ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ....!! Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΜΟΥ... ΤΑ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΑ ΓΙΑΤΙ...!!!

You are the first thing to enter my mind in the morning and the last thing to leave my heart at night.....

«Εσύ έδωσες τη χαρά της Ύπαρξης στην ανυπαρξία. Εσύ έκανες την ανυπαρξία να σ' ερωτευτεί».
«Όλα τα μόρια του κόσμου είναι ερωτευμένα μ' εσένα και κάθε μόριο του κόσμου μεθά για να σε συναντήσει».
Mawlana Jallalad Din Roumi