ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΙΣ ΚΑΤΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ
ΝΑ ΔΕΙΣ ΣΕ ΑΛΛΑ ΧΕΡΙΑ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ.

Ποτέ να μη χαθείς απ' τη ζωή μουΜα εσύ ποτέ,να μη χαθείς ποτέ,ποτέ απ'τη ζωή μου
γιατί κυλάς όπως το αίμα στο κορμί μου.
Μου δίνεις δύναμη και νόημα να ζω.

ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΚΛΑΣΜΑΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ ΜΙΑ ΚΡΑΥΓΗ ΕΝΑΣ ΣΠΑΣΜΟΣ , ΒΑΡΑΒΑΡΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ ΩΣΠΟΥ ΝΑ ΠΕΙΣ ΚΥΜΙΝΟ, ΠΑΛΙ ΜΟΝΟΙ ΣΕ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.

Γιατί εγώ ζω στον κόσμο το δικό μου
κι εκεί υπάρχεις μόνο εσύ μωρό μου
είναι η δικιά μου κοσμοθεωρία
μονάχα εσύ να έχεις σημασία

Τα καλύτερα είναι αυτά, που ακόμα δεν έχω γευτεί
Αφού κρύβεται το αύριο σ' ό,τι έχω ονειρευτεί
Τα καλύτερα θα 'ρθουν, μάτια μου, δεν ανησυχώ
Φτάνει το δικό σου πρόσωπο να βλέπω, όταν ξυπνώ

για εσενα ..............εκει .............μακρυα μου...............μα ομως τοσο κοντα μου...........

Ερωτευμένη πολύ

Θα 'ναι τα μάτια σου δυο θάλασσες
κι εγώ καράβι αταξίδευτο,
που ξεκινάει για τ' άγνωστο, το απατηλό, το λάγνο.

Θα 'ναι η φωνή σου το γλυκό τραγούδι των Σειρήνων,
που θα με παρασέρνει
στης αγκαλιάς σου το φιλόξενο ακρογιάλι.

Θα 'ναι τα χείλη σου τριαντάφυλλα.
Με τ' άρωμά τους θα μεθώ.
Με τ' άγγιγμά τους θα πεθαίνω.

Θα 'ναι τα χέρια σου δυο κρίνα.
Χάδι ανοιξιάτικο στη φθινοπωρινή μελαγχολία.

Θα 'ναι το στήθος σου λωτός.
Λήθη παντοτινή της μοναξιάς
που μ' έχει αλυσοδέσει…
Κι αν είσαι όνειρο, παιχνίδι του μυαλού,
μη μ' αρνηθείς!

Μη σβήσεις... Μη χαθείς...

Ακόμα λίγο άσε με να σ’ αγαπώ...
Κι ύστερα, σκότωσέ με!

Θεόφιλος Σαρασίδης