ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΚΛΑΣΜΑΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ ΜΙΑ ΚΡΑΥΓΗ ΕΝΑΣ ΣΠΑΣΜΟΣ , ΒΑΡΑΒΑΡΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ ΩΣΠΟΥ ΝΑ ΠΕΙΣ ΚΥΜΙΝΟ, ΠΑΛΙ ΜΟΝΟΙ ΣΕ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.

Γιατί εγώ ζω στον κόσμο το δικό μου
κι εκεί υπάρχεις μόνο εσύ μωρό μου
είναι η δικιά μου κοσμοθεωρία
μονάχα εσύ να έχεις σημασία

Τα καλύτερα είναι αυτά, που ακόμα δεν έχω γευτεί
Αφού κρύβεται το αύριο σ' ό,τι έχω ονειρευτεί
Τα καλύτερα θα 'ρθουν, μάτια μου, δεν ανησυχώ
Φτάνει το δικό σου πρόσωπο να βλέπω, όταν ξυπνώ

για εσενα ..............εκει .............μακρυα μου...............μα ομως τοσο κοντα μου...........

Ερωτευμένη πολύ

Θα 'ναι τα μάτια σου δυο θάλασσες
κι εγώ καράβι αταξίδευτο,
που ξεκινάει για τ' άγνωστο, το απατηλό, το λάγνο.

Θα 'ναι η φωνή σου το γλυκό τραγούδι των Σειρήνων,
που θα με παρασέρνει
στης αγκαλιάς σου το φιλόξενο ακρογιάλι.

Θα 'ναι τα χείλη σου τριαντάφυλλα.
Με τ' άρωμά τους θα μεθώ.
Με τ' άγγιγμά τους θα πεθαίνω.

Θα 'ναι τα χέρια σου δυο κρίνα.
Χάδι ανοιξιάτικο στη φθινοπωρινή μελαγχολία.

Θα 'ναι το στήθος σου λωτός.
Λήθη παντοτινή της μοναξιάς
που μ' έχει αλυσοδέσει…
Κι αν είσαι όνειρο, παιχνίδι του μυαλού,
μη μ' αρνηθείς!

Μη σβήσεις... Μη χαθείς...

Ακόμα λίγο άσε με να σ’ αγαπώ...
Κι ύστερα, σκότωσέ με!

Θεόφιλος Σαρασίδης

Δεν τελειώνει η αγάπη η αληθινή
κάπου μέσα μας για πάντα ζει
Ίσως κάποτε σε κάποια άλλη στιγμή
στη ζωή θα΄μαστε μαζί

Τώρα που μας χωριζούνε βουνά από λόγια αλόγιστα και θάλασσες

να έρχεσαι συχνά στον ύπνο μου..

Να 'ρχεσαι πιο συχνά με αερόστατο, με ξύλινο τρενάκι,

με τρεχαντήρι υπερωκεάνιο, με τα πόδια..

να 'ρχεσαι πάντως...

Εξάπαντος να 'ρχεσαι κάθε νύχτα με ρούχα ή χωρίς

"Σουσάμι άνοιξε" θα λέω τρις και θα σε μπάζω στ' όνειρο

Στο ίδιο όνειρο, πολύχρωμα μπαλόνια

που τα πήρε ο αέρας να τα ταξιδέψει μακριά

μια πάνω και μια κάτω μεθυσμένα..

Έλα στον ύπνο μου, σε περιμένω...

...

Ανάμεσα σε ερωτιδείς αγγέλους να πετάς εσύ,

μαζί κι εγώ...

....

Στο ίδιο όνειρο εμείς οι δυο να παίζουμε τρίλιζα

στο κατώφλι του καλοκαιριού...

Σε πύργους από φίλντισι κι ακριβό βελούδο

να κυνηγιίομαστε στο μυρωμένο λιβάδι των αισθήσεων,

να σε φτάνω, να σ' αγγίζω, να σε πιάνω...

....

Μόνο να έρχεσαι στον ύπνο μου κάθε νύχτα

Τ' άλλα θα στα πω στ' αυτί...

Γιατί τα όνειρα σαν τα θαύματα είναι..

Βγαίνουν αληθινά αν τα πιστεύεις...

Η αγάπη απονέμεται πάντα σαν δώρο, ελεύθερα, πρόθυμα, απροσδόκητα.

Προσφέρεται ακόμα και όταν οι άλλοι δεν την αναγνωρίζουν και δεν την εκτιμούν.

Δεν αγαπάμε για να μας αγαπήσουν, αγαπάμε γιατί έτσι νιώθουμε.

Λεο Μπουσκάλια