You are the first thing to enter my mind in the morning and the last thing to leave my heart at night.....

«Εσύ έδωσες τη χαρά της Ύπαρξης στην ανυπαρξία. Εσύ έκανες την ανυπαρξία να σ' ερωτευτεί».
«Όλα τα μόρια του κόσμου είναι ερωτευμένα μ' εσένα και κάθε μόριο του κόσμου μεθά για να σε συναντήσει».
Mawlana Jallalad Din Roumi

(What Dreams May Come)

μα όπως και νάχει , όπου και νάσαι ,
εγώ τον τρόπο θα βρίσκω ,
να μπορώ να σε νιώθω , να μπορώ να σ΄αγγίξω ,

Της νύχτας όνειρο μου..
.....του φεγγαριού κι αν είσαι συ το σκοτεινό μισό να γίνω εγώ για σε το φωτεινό τ' άλλο μισό στα χείλη σου πανσέληνο χαμόγελο να συμπληρώνω..

ΒΑΛΕ ΜΕ ΞΑΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΥ.....

ΒΑΛΕ ΜΕ ΞΑΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΥ.....

ΒΑΛΕ ΜΕ ΞΑΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΥ.....

Σε σκέφτομαι συνέχεια Σε σκέφτομαι συνέχεια και τρελαίνομαι
σε σκέφτομαι συνέχεια και αρρωσταίνω
σε σκέφτομαι συνέχεια και τρελαίνομαι
σε σκέφτομαι συνέχεια
σε σκέφτομαι συνέχεια και πεθαίνω

Η θεληση της δυναμης και
η δυναμη της θελησης, δεν
με αφηνουν , να σε ξεχασω λεπτο!
τριγυρνας παντα μεσα μου!!

Σε δυο κόσμους σε γυρεύω.

Σκέφτομαι και ενα κύμα συναισθημάτων με παρασέρνει που δεν προσπαθώ να ξεφύγω αλλά αφήνομαι να με πάει σε μονοπάτια ονειρικά.....

Είσαι το πιο λευκό χρώμα της σκέψης μου
ένα παιδί που περπατάει με τα χέρια
μια γυναίκα που τ ' όνειρό της σκότωσε
και πριν το μάθουν όλοι το 'στειλε στ' αστέρια
Είσαι το πιο λευκό χρώμα της σκέψης μου
ένα τραγούδι που πάντα τρόμαζα να γράψω
η μυρωδιά μιας ξεχασμένης θάλασσας
που βρέχει μόνο αυτά που ήθελα να κάψω
Αν θέλεις να με βρεις
να παίζεις, να νιώθεις, να ζεις
Αν πάλι δε μπορείς
μη φύγεις, μη χαθείς
Κι αν η σιωπή που τριγυρνάει στην ομορφιά σου
στο τέλος δέσει την οργή σου με βροχή
και γίνει στίχος που ξεχνάει τ' όνομά σου
κι έρχεται πάλι όταν έρχεσαι κι εσύ
Θα είσαι πάντα το λευκό χρώμα της σκέψης μου
ένα παιδί που περπατάει με τα χέρια
μια γυναίκα που τ' όνειρό της, σκότωσε
και πριν το μάθουν όλοι το 'στειλε στ' αστέρια
Αν θέλεις να με βρεις
να παίζεις, να νιώθεις, να ζεις
Αν πάλι δε μπορείς
μη φύγεις, μη χαθείς

Τον γνώρισα τον φόβο της σκιάς του.

Αλλά δεν μπορώ να του ξεφύγω.

Ούτε και θέλω.

Η σκιά του φωτίζει τον ήλιο μου…

Αν υπήρχα θα 'μουν πέρα απ'τα αστέρια
Αν υπάρχω θα 'μια κάτω προσγειωμένη στην γη
Υπάρχω και είμαι μόνη με τον εαυτό μου
Αν υπήρχες θα 'σουν η ίδια η καρδιά μου
Αν υπάρχεις θα είσαι πάντοτε μέσα στην αγκαλιά μου
Υπάρχεις και είσαι χαμένος από καιρό.

Νικολέττα Καραστογιάννη
Απο την συλλογή "Η ύπαρξη μιας αμαρτίας"