Η θάλασσα είναι η μόνη μου αγάπη. Γιατί έχει την όψη του ιδανικού. Και τ' όνομά της είναι ένα θαυμαστικό!

ΚαρυωτάκηςΘα θυμάμαι με τον ήλιο το πρωί
Πως ήσουν κάποτε για’μένα της μέρας το φως
Θα θυμάμαι με τον ήχο της βροχής
Πως όταν έφυγες μια μέρα έκλαψε κι ο ουρανός
Μη ρωτάς λοιπόν για’μένα
Μη γυρνάς στα περασμένα
Εγώ για’σένα

Κι αν τραγούδια θα γράψω
Κι αν Θάλασσες κλάψω για’σένα
Πίσω δε θα γυρίσω,φιλιά να ζητήσω
Χαμένα

Θα θυμάμαι πως οι όμορφες στιγμές
Έχουν χαθεί για’μας στο χθες και δε θα’ρθουν ξανά
Θα θυμάμαι πως οι αγάπες οι παλιές
Είναι καράβια που γυρίζουν απ’ το πουθενά
Μη ρωτάς λοιπόν για’μένα
Μη γυρνάς στα περασμένα
Εγώ για’σένα

Με πνίγει τούτη η σιωπή Πικρό το βράδυ σκυθρωπό
αργεί να ξημερώσει
στο σπίτι μέσα το κλειστό
ερημιά έχει φυτρώσει

Με πνίγει τούτη η σιωπή
τούτη η στενοχώρια
στο δρόμο να 'χουνε γιορτή
κι εμείς να ζούμε χώρια

Αυτό το βράδυ δεν μπορώ
γωνιά να βρω ν' αράξω
στο δρόμο τον ερημικό
να βγω και να φωνάξω

Με πνίγει τούτη η σιωπή
τούτη η στενοχώρια
στο δρόμο να 'χουνε γιορτή
κι εμείς να ζούμε χώρια

«Ίσως η απουσία σου είναι παρουσία, χωρίς εσύ να είσαι,
Χωρίς να πας να κόψεις το μεσημέρι
Σαν ένα γαλάζιο λουλούδι, χωρίς εσύ να περπατάς
Πιο αργά ανάμεσα στην ομίχλη και στους πλίνθους,

Χωρίς εκείνο το φως που κρατάς στο χέρι
Που ίσως άλλοι δε θα δουν να χρυσίζει,
Που ίσως κανείς δεν έμαθε ότι βλασταίνει
Σαν την κόκκινη καταγωγή του τριαντάφυλλου,

Χωρίς εσύ να είσαι, επιτέλους, χωρίς να έρθεις
Απότομη, ερεθιστική, να γνωρίσεις τη ζωή μου,
Καταιγίδα από ροδώνα, σιτάρι του ανέμου,

Και από τότε είμαι, γιατί εσύ είσαι,
Και από τότε είσαι, είμαι και είμαστε,
Και για χάρη του έρωτα θα είμαι, θα είσαι, θα είμαστε.»

Πόσο μου λείπεις τη μέρα,
είσαι πολύ μακριά
πνίγομαι... θέλω αέρα
όλα μου πέφτουν βαριά.

Μόνο μαζί σου μωρό μου
είναι γλυκιά η ζωή,
είσαι εσύ τ' όνειρό μου,
ήλιος μου κι αναπνοή...

Γλυκιά ζωή, γλυκό τραγούδι
μοιάζει ο έρωτας μ' ένα λουλούδι.
Γλυκιά ζωή, γλυκό ταξίδι
όλο σώμα σου ένα παιχνίδι.

Γλυκιά ζωή, γλυκό τραγούδι
μοιάζει ο έρωτας μ' ένα λουλούδι.
Γλυκιά ζωή, φιλιά φευγάτα
πάνω στα χείλη σου σαν σοκολάτα.

Πόσο μου λείπεις τα βράδια
δεν έχω παρηγοριά
μέσα στο φως στα σκοτάδια
τρέμω χωρίς γιατρειά.

Μόνο μαζί σου μωρό μου
νόημα βρίσκω εδώ
να 'σαι ξανά στο πλευρό μου
πάλι να σου τραγουδώ...

Όταν τα βλέμματα συναντάνε τις ψυχές...
τα όνειρα φορούν τα πιο γλυκά παραμύθια
και τα λόγια τις πιο χρήσιμες σιωπές!

Σ' αγαπώ και μαζί σου ξαναζώ
Μ' αγαπάς και ονειρεύομαι πετώ
σαν πουλί στο γαλάζιο ουρανό

Μ' αγαπάς και 'χω δύναμη να πω
ότι ζω μόνο για να σ' αγαπώ
και παλεύω και αντέχω και νικώ

Για την αγάπη σου θα πολεμήσω
κι όλες τις μάχες μου θα τις κερδίσω
και τις πληγές μου όλες θα γιατρέψω
μ' έχεις κάνει εσύ να πιστέψω

Σ’ αγαπώ και μαζί σου ξαναζώ
Μ' αγαπάς και ονειρεύομαι πετώ
στο μεγάλο ταξίδι που με πας
σ' ένα κόσμο που φτιάχτηκε για μας

Μ' αγαπάς και 'χω δύναμη να πω
ότι ζω μόνο για να σ' αγαπώ
και παλεύω και αντέχω και νικώ

Σαν παιδί παίζω, τρέχω και γελώ
Μ' αγαπάς και είναι τόσο αληθινό
ότι ζω και πιστεύω και ζητώ

Με προσέχεις, με νοιάζεσαι, με πας
στα ταξίδια του νου και της καρδιάς
μου χαρίζεις τα πάντα
Δίχως κάτι να ζητάς

Για την αγάπη σου θα πολεμήσω
κι όλες τις μάχες μου θα τις κερδίσω
και τις πληγές μου όλες θα γιατρέψω
μ' έχεις κάνει εσύ να πιστέψω

Σ’ αγαπώ και μαζί σου ξαναζώ
Μ' αγαπάς και ονειρεύομαι πετώ
στο μεγάλο ταξίδι που με πας
σ' ένα κόσμο που φτιάχτηκε για μας

Μ' αγαπάς και 'χω δύναμη να πω
ότι ζω μόνο για να σ' αγαπώ
και παλεύω και αντέχω και νικώ

Σ' αγαπώ
Σ' αγαπώ

Για την αγάπη σου εγώ θα ζήσω
κι όλες τις μάχες μου θα τις κερδίσω
γιατί αγάπη μου για σένα ζω
μόνο για σένα ζω
Αγκάλιασέ με σφιχτά

Μ' αγαπάς και 'χω δύναμη να πω
ότι ζω μόνο για να σ' αγαπώ
και παλεύω και αντέχω και νικώ

Για την αγάπη σου θα πολεμήσω
και πάντα μέσα σου θέλω να ζήσω...

Μαζί σου

Αφηρημένη τέχνη είν' η γλυκιά μορφή σου
το είναι σου κορνίζα μοντέρνας ζωγραφιάς
στον πίνακα το πρόσωπο, το σώμα κι η ψυχή σου,
για φόντο τα ιδανικά κι αίσθημα ανθρωπιάς

Το πρόσωπό σου έχει χρώματα πικραμένα
το γέλιο σου βαμμένο έντονα, σαν το φως,
οι πινελιές τα μάτια σου τα 'βαψαν λυπημένα
και η καρδιά σου ζοφερή σα σκούρος ουρανός.

Ποια να 'σαι όμως δε μπορώ να σε υλοποιήσω
για μένα είσαι φάντασμα μιλάμε με τη σκέψη
σε έπλασα μέσα στο νου για να σε τραγουδήσω,
μα ξαφνικά μελαγχολώ, στ' όνειρο έχω πιστέψει,
γέμισα το ποτήρι μου, φοβήθηκα,
ψάχνω να βρω το κάδρο μήπως πέσει
κι όλη η χαρά μου έγινε... σύννεφο πριν να βρέξει.

Strangers In The Night« Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει.
Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα.
Τις πιο όμορφες μέρες μας, δεν τις έχουμε ακόμα ζήσει
Κι αυτό που θέλω να σου πω, το πιο όμορφο απ’όλα…
Δεν στο ‘χω πει ακόμα…»

Κάθε στιγμή κάθε λεπτό το μυαλό γυρνά σε σένα
τις δύσκολες τις ώρες και τα βράδια τα θλιμμένα
Σε σκέφτομαι σαν τη βροχή στη διψασμένη μου ψυχή
στο πλάϊ μου σε φέρνω και βρισκόμαστε εμείς μαζί.........